Ένοχος απέναντι στο κακό...

Είναι φορές που για κάποιους ανθρώπους η ζωή είναι πολύ σκληρή και πολύ άδικη. Λες και κάποια κατάρα έχει φωλιάσει στο σπιτικό τους και τους κυνηγά. Αυτές τις φορές είναι που η κάθε απογοήτευση μας, αισθηματική, επαγγελματική, οικονομική, μοιάζει σαν κρύο ανέκδοτο μπροστά στην πραγματική δυστυχία που βιώνουν κάποιοι συνάνθρωποι μας, χτυπημένοι πραγματικά από πολλαπλά χτυπήματα της κακής τους μοίρας. Και τότε είναι που νοιώθεις ένοχος...
Ήταν άνοιξη του 2005 όταν πλάκωσε τη γειτονιά το κακό μαντάτο: Το γλυκό κοριτσάκι που έβλεπα σχεδόν καθημερινά να με κοιτάζει και να μου χαμογελά από το απέναντι ακριβώς παράθυρο του μπαλκονιού μου, "έσβησε" ξαφνικά στα εννέα του χρόνια. Κανείς μας δεν έμαθε το γιατί; Οι δικοί του βυθίστηκαν σε παντελή σιωπή. Φανέρωσαν μόνο μια ιδιότυπη αξιοπρέπεια. Δεν φόρεσαν ούτε μαύρα, ούτε άφησαν να κολληθούν κηδειόχαρτα. Οι πιο ενημερωμένοι της μικρής μας κοινωνίας είπαν ότι είχε εισαχθεί επειγώντος στο Ωνάσειο. Κάποιοι μάλιστα μίλησαν για τον "ιό του κοξάκι" που είχε εμφανιστεί ήδη στη χώρα, προκαλώντας και θανατηφόρα κρούσματα. Σύσσωμη η μικρή μας συνοικία αποχαιρέτησε το αγγελούδι προσπαθώντας να δώσει κουράγιο στους γονείς, στον μεγαλύτερο αδελφό, στον παππού και παπά της ενορίας, στη γιαγιά, στον θείο γιατρό και τις θείες. Ένα σκυλάκι από εδώ και πέρα θα έκανε παρέα στο ήδη μοναχοπαίδι ...
Όμως η ιστορία του δράματος αυτής της οικογένειας, ήταν μόνο στην αρχή. Ενάμιση χρόνο μετά, "αποχαιρετίσαμε" και τον άτυχο πατέρα που μη μπορώντας να αντέξει τον χαμό της κόρης του, σε λίγους μήνες εμφάνισε καλπάζουσα μορφή καρκίνου. Σε μια εντυπωσιακή τελετή που έστησαν οι συνάδελφοι του της πολεμικής αεροπορίας που διασταυρώνοντας τα ξίφη τους, απέδωσαν τιμές στην σκεπασμένη με την ελληνική σημαία σωρό. Ο επικήδειος δε που εκφωνήθηκε ήταν για όλους μας με μια βουρκωμένη λέξη, συγκλονιστικός!...
 Πολύ γρήγορα ακολούθησε και "η κοίμηση" του παπά, του πατέρα της άτυχης γυναίκας που μετρούσε πια τρεις ανθρώπινες απώλειες μέσα στο ίδιο της το σπίτι.Ο γέροντας, κυριευμένος από τη θλίψη, είχε από καιρό σιωπήσει και πολλές φορές αρνούμενος  να φάει, με τη γνωστή καρτερία που τον διέκρινε, περίμενε, ο Κύριος του να τον καλέσει κοντά του. Για τρίτη φορά ολόκληρη η γειτονιά προσέτρεξε όπως το ποίμνιο ακολουθεί τον βοσκό-οδηγό του...
Τι κι αν το κακό είχε τριτώσει. Ο θάνατος δεν λέει να φύγει από αυτό το σπιτικό. Το Σάββατο που μας πέρασε στις οκτώ το πρωί, ένα ασθενοφόρο παρέλαβε σχεδόν γυμνό, το άψυχο σώμα του είκοσι  ενός έτους παλληκαριού. Πριν από κάποια λεπτά τον είχε βρει αναίσθητο στο κρεβάτι η μάνα του πηγαίνοντας να τον ξυπνήσει για να πάει να παίξει το αγαπημένο του ποδόσφαιρο. Ανακοπή καρδιάς στον ύπνο είπανε. Αν είναι δυνατόν! Το τελευταίο στήριγμα της. Ένα παιδί που όποτε παρακολουθούσα από απέναντι, διαπίστωνα την αγάπη του για τη ζωή και την έντονη παρουσία του σε κάθε τι που αφορούσε την οικογένεια και το σπίτι του. Λες και ήθελε να αντικαταστήσει τις απουσίες όλων εκείνων που έφυγαν πριν από αυτόν...
Αύριο ολόκληρη σχεδόν η  γειτονιά θα είναι και πάλι εκεί για το "ύστατο χαίρε". Για τέταρτη φορά μέσα σε λίγα χρόνια! Ποιός όμως θα μπορέσει να σηκώσει τα μάτια του και να ψελλίσει μια λέξη έστω, σε αυτή τη μάνα, σε αυτή τη γυναίκα;...
 Και δεν θα αισθανθεί ένοχος;...

Γονατισμένος πλάι στο άταφο σώμα της Αθήνας...

Απόψε, το χρέος προς την πόλη που με μεγάλωσε, με οδήγησε μέσα από μαύρες διαδρομές σε τόπους εγκλημάτων. Την βομβαρδισμένη από τις ορδές των νεο-βανδάλων Πανεπιστημίου, ακολουθεί η καμένη Κοραή και μετά από αυτήν η λεηλατημένη Σταδίου. Οργή και θλίψη μαζί σκάβουν το μυαλό μου. Τα γρήγορα βήματα μου με σπρώχνουν μπροστά στο ζωντανό παρελθόν της πόλης, στο παμπάλαιο κτίριο που στεγάζεται το "Αττικόν". Κινηματογράφος αγαπημένος, δυναμικό ορμητήριο της τρέλας των φοιτητικών μου χρόνων. Η εικόνα για τα μάτια μου ξεθωριασμένο αρνητικό. Νοιώθω αηδία για το ανθρώπινο είδος. Ερωτήσεις αναπάντητες τρέχουν μέσα στο κεφάλι μου. Ποια είναι αυτά τα κτήνη που κάτω από την ανθρωποειδή μορφή τους κρύβουν τέτοια διαστροφή; πόσο λίγο απέχουν μεταξύ τους η κόλαση και ο παράδεισος; πόσο πολύ ένοχοι είμαστε όλοι μας για την κοινωνία που φτιάξαμε;
Πλησιάζω τον μαυρισμένο τοίχο. Γύρω μου πυροσβέστες εποπτεύοντες, φιγούρες από την κόλαση του Δάντη. Αλλά και μέσα στα χαλάσματα εργάτες, σαν καπνισμένα τσουκάλια πάνω από τη φωτιά που μόλις έχει σβήσει. Ακουμπώ στον τοίχο και γονατίζω. Οσμίζομαι τον αέρα πνιχτό που φέρνει φαρμάκι μες στο στόμα. Κοιτάζω κατάχαμα το πεζοδρόμιο. Νοιώθω την Αθήνα να είναι εκεί εγκαταλελειμμένη κι αβοήθητη. Ξαπλωμένο το σώμα της να στέκει νεκρό και με βλέμμα παγωμένο να με κοιτά. Βουρκώνω.
Αθήνα μου, συγνώμη για το κακό που σου κάναμε...

Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο ποιητής της έβδομης τέχνης...

Υπήρξε ο σκηνοθέτης που έκανε έναν προσωπικό κινηματογράφο ακολουθώντας τα μονοπάτια της ποίησης. Δούλεψε τις ταινίες του με τα ίδια υλικά που φτιάχνονται τα όνειρα. Ένας σκηνοθέτης όχι της πολυθρόνας, αλλά ένας ολοκληρωτικός δημιουργός. Εμπνευσμένος από την ιστορία και ταυτόχρονα δέσμιος της αλλά και  ακροατής και οραματιστής της. Μέσα από το έργο του είπε για την σύγχρονη Ελλάδα, όσα δεν κατάφεραν να πουν όλοι οι Έλληνες ιστορικοί μαζί. Ιχνηλάτης του Ομήρου, του Αισχύλου, του Σοφοκλή, του Μαρξ, του Μπρεχτ. Ερευνητής της βυζαντινής και ελληνικής παράδοσης. Αναπαράστησε πρόσωπα  της αρχαίας τραγωδίας αλλά της ζωγραφικής.
Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος θα υπάρχει πάντα στο μυαλό όλων αυτών που αγαπήσανε τις ταινίες του. Θα συνεχίζει την πορεία του μέσα από μοναχικές διαδρομές μαζί με τον "θίασο" του κοιτώντας με "το βλέμμα του Οδυσσέα" ένα "τοπίο στην ομίχλη" ψάχνοντας αργά με "το μετέωρο βήμα του πελαργού", τον "Μεγαλέξαντρο" του σε ένα "ταξίδι στα Κύθηρα" ενός επαναπατρισμένου πρόσφυγα που κράτησε "μια αιωνιότητα και μια μέρα".

Ακολουθεί ένα μικρό αφιέρωμα με μικρά αποσπάσματα από την φιλμογραφία του ποιητή του παγκόσμιου κινηματογράφου:

"Μωρή κοντούλα λεμονιά
με τα πολλά λεμόνια, Βησσανιώτισσα.
Σε φίλησα κι αρρώστησα
και το γιατρό δε φώναξα"
Ηπειρώτικο τραγούδι που ακούγεται στην ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ (1970).

"Ο βοηθός εισαγγελέας σκύβει το κεφάλι. Κοιτάει χάμω. Έτσι όπως έχει σταθεί, η φιγούρα του έχει κάτι σαν απελπισία. Ένας κατάδικος κάτι πάει να φωνάξει μα η φράση του κόβεται στη μέση από τη φωνή του αξιωματικού.
-Πυρ!
Και η ομοβροντία.
Οι τρεις άντρες πέφτουν"
Από το σενάριο  ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ '36 (1972).

"Σας αραδιάζω τα εμπόδια:
Η επέμβασις των γεγονότων των ήχων των παρατάξεων
η επέμβασις των πλοίων από το άγριο πέλαγος
οι λαϊκοί ρήτορες το στήθος μου οι φωνές
οι φάμπρικες
ο Οχτώβρης του '17
το 1936
ο Δεκέμβρης του '44...
Για τούτο θα μείνω με τα κουρέλια μου
όπως με γέννησε η Γαλλική Επανάσταση
όπως με γέννησε η μάνα μου Ισπανία
ένας σκοτεινός συνωμότης...
Όταν ακούω κάποτε στα βέβαια αυτιά μου
ήχους παράξενους, ψίθυρους μακρινούς
όταν ακούω σάλπιγγες και θούρια
λόγους ατελείωτους, ύμνους και κρότους
όταν ακούω να μιλούν για την ελευθερία
για νόμους ευαγγέλια για μια ζωή με τάξη
εγώ πάντα σωπαίνω.
Μα κάποτε...κάποτε θ' ανοίξω το στόμα μου
θα γεμίσουν οι κήποι με καταρράχτες
στις ίδιες βρώμικες αυλές τα οπλοστάσια
οι νέοι έξαλλοι θ' ακολουθούν με στίχους χωρίς ύμνους
ούτε υποταγή στην τρομερή εξουσία...
Ελευθερία ανάπηρη πάλι σας τάζουν!"
Λόγια του ποιητή από τον ΘΙΑΣΟ (1975).

"Κανείς δεν ξέρει από πού ήρθε.
Παιδί βρέθηκε να τριγυρνάει τους λόφους.
Όταν τον ρώτησαν πώς τον λένε, είπε:
Αλέξανδρο!
Και κανείς δεν έμαθε γι' αυτόν ποτέ, τίποτε άλλο."
Το τραγούδι του Μεγαλέξανδρου από τον ΜΕΓΑΛΕΞΑΝΔΡΟ (1980).

"Οι μακρινοί κρωγμοί των γλάρων ξανακούγονται. Η γριά ξεκολλάει από τη θέση της, πλησιάζει το γέρο και στέκεται πλάι του, ατενίζοντας μακρυά μπροστά της προς τη συννεφιασμένη ανατολή.
Η σχεδία γλιστρώντας μαλακά, απομακρύνεται γρήγορα και χάνεται στην ομίχλη."
Από το ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ (1984).

"Αρχίζει να βρέχει. Μακρυά η πόλη θολή μες τη βροχή. 
Στο λιβάδι οι αναποδογυρισμένες κυψέλες, το φορτηγό πιο πέρα και το σώμα του Σπύρου, εκεί στη μέση του λιβαδιού, πεσμένο ανάσκελα με τα χέρια ανοιχτά στο πλάι.
Στο παραμορφωμένο του πρόσωπο γλιστράει η βροχή. Το δεξί του χέρι χτυπάει στο χώμα την παλιά γλώσσα των συντρόφων της φυλακής, σαν επίκληση σ' έναν άγνωστο θεό."
Από τον ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟ (1986).


"Ο ήχος του τραίνου μπερδεύεται με τη φωνή του κοριτσιού. Η πόρτα στο βάθος του βαγονιού ανοίγει και μπαίνει ένας ελεγκτής. Οι περισσότεροι επιβάτες μισοκοιμισμένοι ή κοιμισμένοι, ξυπνούν να δώσουν τα εισιτήρια τους. Τελειώνοντας με τα κουπέ και τον διάδρομο ο ελεγκτής φτάνει στο τέλος του βαγονιού. Βλέπει τα παιδιά να κοιμούνται και πλησιάζει. Σκύβει πάνω από τη Βούλα. Το κορίτσι σα να αισθάνεται την παρουσία του και ανοίγει τα μάτια τρομαγμένο. 
-Ε, εισιτήρια, λέει ο ελεγκτής.
Η μικρή τινάζεται απάνω. Ξυπνάει και ο μικρός. Σηκώνεται και στέκει πλάι στην αδελφή του.
-Δεν ακούσατε; Εισιτήρια!
Τα παιδιά σωπαίνουν με τα μάτια γεμάτα φόβο."
Από το ΤΟΠΙΟ ΣΤΗΝ ΟΜΙΧΛΗ (1988).


"Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία αλλά δεν μπορώ να κάνω το ταξίδι σας. Είμαι επισκέπτης. Το κάθε τι που αγγίζω με πονάει πραγματικά. Και έπειτα δεν μου ανήκει. Όλο και κάποιος βρίσκεται να πει δικό μου είναι. Εγώ δεν έχω τίποτα δικό μου είχα πει κάποτε με υπεροψία. Τώρα καταλαβαίνω πως το τίποτα είναι τίποτα. Ότι δεν έχω καν όνομα και πρέπει να γυρεύω ένα κάθε τόσο. Δώστε μου ένα μέρος να κοιτάω. Ξεχάστε με στη θάλασσα. Σας εύχομαι υγεία και ευτυχία."
Από ΤΟ ΜΕΤΕΩΡΟ ΒΗΜΑ ΤΟΥ ΠΕΛΑΡΓΟΥ (1991)


"Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Θεός είναι το ταξίδι..."
"Κι έπειτα τη σιωπή, την αμφιβολία και τη νοσταλγία".
Από ΤΟ ΒΛΕΜΜΑ ΤΟΥ ΟΔΥΣΣΕΑ (1995)


"Κι όμως δεν είμαι παρά μια ερωτευμένη γυναίκα. Τη νύχτα σε κοίταζα. Δεν ήξερα αν κοιμόσουν ή σώπαινες. Φοβόμουν αυτό που μπορούσες να σκέφτεσαι. Φοβόμουν ότι είχα μπει μες τη σιωπή σου. Κι άρχισα να δείχνω εύθραυστη με τον μόνο τρόπο που ξέρω. Με το κορμί μου. Γιατί τότε δεν κινδύνευε η δική σου ασφάλεια. Δεν είμαι παρά μια ερωτευμένη γυναίκα Αλέξανδρε."
Από την ΜΙΑ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΕΡΑ (1998).

υ.σ. Ο Αγγελόπουλος δημιούργησε επίσης ΤΟ ΛΙΒΑΔΙ ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΖΕΙ (2004), την ΣΚΟΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (2008)  καθώς και την ΑΛΛΗ ΘΑΛΑΣΣΑ (2012) που δεν πρόλαβε δυστυχώς να ολοκληρώσει.

Το καλοκαίρι που αργεί...

Παγωμένος ο καιρός τελευταία. Να το πω συμπαράσταση της φύσης στην παγωμένη διάθεση όλων μας; Να το πω ειρωνεία στην παγωμένη οικονομία μας; Να το πω ευκαιρία για να μαζευτεί παρέα τρωγοπίνοντας  ρεφενέ (γιατί όχι;), γύρω από ένα τζάκι με σβηστά καλοριφέρ; Να το πω αιτία για απομόνωση και μελαγχολικά σαββατόβραδα στο σπίτι; Όπως και να το πω, φέτος μετά από πολλά χρόνια, αποζητώ γρήγορα το καλοκαίρι.
Θέλω να αφεθώ ξανά μισόγυμνος στο πορτοκαλί του πρωινού, στην κάψα του μεσημεριού, στα αρμυρά απογεύματα της θάλασσας, στη βραδινή φωνή του Γκιώνη.
Να νιώσω τη ζέστη του κορμιού σου να ξεπαγώνει την ερημιά μου και να ριχτώ στον οίστρο του χρωματιστού θέρους.

Ναι, πεθύμησα μια όμορφη έστω και μελαγχολική θάλασσα. Μελαγχολική σαν τα τραγούδια του Μάνου.

υ.σ. το ποστ είναι αφιερωμένο στη μνήμη του μεγάλου ανθρώπου και τραγουδοποιού Μάνου Λοϊζου.

Το 2012 κάντε περισσότερο έρωτα, το αντίδοτο στην κρίση!...

Η χρονιά που φεύγει, για τις σύγχρονες γενιές στην Ελλάδα ήταν η χειρότερη από ποτέ. Η χρονιά που έρχεται, αυτοί που βλέπουν το ποτήρι μισοάδειο λένε πως θα είναι ακόμα πιο δύσκολη. Αυτοί που βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο λένε πως θα βρούμε επιτέλους τον πάτο του βαρελιού και θα αρχίσει η ανάκαμψη. Όπως και να 'χει, όλοι μας χρειάζεται να αυτολογοκριθούμε περισσότερο, να προγραμματιστούμε περισσότερο, να ζωντανέψουμε περισσότερο, να δουλέψουμε περισσότερο, να έρθουμε ο ένας με τον άλλον πιο κοντά περισσότερο, να ερωτευτούμε περισσότερο.
Έτσι ίσως να ξεπεράσουμε κάπως την εθνική μας μελαγχολία.
Εύχομαι το 2012 ο άγιος Βασίλης να φέρει το καλύτερο δώρο για τον καθένα σας.
Καλή χρονιά!...

Λουκία Ρικάκη θα σε θυμάμαι πάντα...

Έχασα μια φίλη, μια πολύ δημιουργική γυναίκα, έναν ζωντανό άνθρωπο, μια τεράστια γελαστή ψυχή.

Σε ηλικία 50 ετών άφησε σήμερα την τελευταία της πνοή η σκηνοθέτις και παραγωγός Λουκία Ρικάκη, χάνοντας την άνιση μάχη με τον καρκίνο. 

Η κηδεία της Λουκίας Ρικάκη θα γίνει την ερχόμενη Παρασκευή, ενώ σύμφωνα με την επιθυμία της πολυτάλαντης δημιουργού της 7ης τέχνης, στην κηδεία δεν θα υπάρξουν στεφάνια αλλά η ίδια έχει ζητήσει τα χρήματα να δοθούν σε δωρέες.

Η Λουκία Ρικάκη ήταν η γελαστή κυρία του ελληνικού κινηματογράφου, με πλούσιο έργο και στο θέατρο και σε όλη της την καριέρα κατάφερνε να παντρεύει το χιούμορ με την κριτική ματιά στο μεσογειακό ταμπεραμέντο και τις εκφάνσεις του στη ζωή. Με χιούμορ αντιμετώπισε ακόμα και την ασθένειά της την οποία όχι μόνο δεν κρατούσε κρυφή, αλλά μιλούσε ανοιχτά για αυτή και μάλιστα χαριτολογώντας με αναρτήσεις της στα προφίλ της στο Facebook και το twitter. Χαρακτηριστικό είναι πως όταν πρωτοδιαγνώστηκε η ασθένειά της η ίδια μιλούσε για «ένα ροζ συννεφάκι στον εγκέφαλο» που η ίδια το έβλεπε «γκρίζο», αλλά έβρισκε την αισιοδοξία σε μηνύματα φίλων που της έλεγαν πως «δεν υπάρχουν μόνιμα σύννεφα». Την ημέρα που έμαθε για την νόσο επέλεξε να πάει να περπατήσει στη θάλασσα και έγραφε στο Facebook: «Δεν ξέρω πότε θα ξαναπιάσω δουλειά πάλι επαγγελματικά… Άσε που ‘χω το άλλοθι. Βρε, μου άνοιξαν το κεφάλι, οπότε λίγο τρέλα δεν βλάπτει με επιστημονική κάλυψη! Και σφραγίδα Siemens… χα χα».  Η τελευταία της ταινία που βγήκε στις αίθουσες ήταν το ντοκιμαντέρ «Σχεδιο Σωτηρία» με θέμα το ομώνυμο αθηναϊκό νοσοκομείο Σωτηρία στο οποίο και νοσηλεύτηκε κατά τη διάρκεια της μάχης με τη νόσο.

Ασχολούνταν εκτενώς και με την οικολογία, την εκπαίδευση και το σύστημα υγείας και τα τελευταία χρόνια είχε αφοσιωθεί με πάθος στη διοργάνωση δυο πολύ επιτυχημένων κινηματογραφικών φεστιβάλ: το ECO films στην Ρόδο που συγκέντρωνε ταινίες οικολογικού χαρακτήρακαι το Διεθνές Κινηματογραφικό Φεστιβάλ για θέματα Υγείας Ιπποκράτης, το οποίο διεξαγόταν στην Κω.

H Λουκία Ρικάκη γεννήθηκε το 1961 στον Πειραιά.  Σπούδασε Ιστορία Τέχνης, Κινηματογράφο, Γραφικές Τέχνες και Φωτογραφία στο Dartington College of Arts στην Αγγλία. Στην πορεία εργάστηκε στο Συμβούλιο της Ευρώπης στο Στρασβούργο και στο Υπουργείο Περιβάλλοντος της Δανίας ως υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Το 1982 επέστρεψε στην Ελλάδα και ίδρυσε την εταιρεία ORAMA FILMS μια από τις καθιερωμένες εταιρείες παραγωγής θεατρικών παραστάσεων και ποιοτικών ταινιών για τον κινηματογράφο και την τηλεόραση και το 2000 ίδρυσε την εταιρεία TRICKY TRICK FILMS. Το 1996 ίδρυσε και διευθύνει τις 2 θεατρικές σκηνές του Θεάτρου "104 – Κέντρο Λόγου και Τέχνης" και το Ελληνικό Κόμεντυ Κλαπ στην Αιόλου 48-50.

Θεωρώ το έργο που παρήγαγε τεράστιο και χωρίζεται ως εξής:

K ι ν η μ α τ ο γ ρ α φ ο ς – ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ – ταινίες μεγάλου μήκους

2010 ΕΙΣΑΙ Ο ΚΑΦΡΕΦΤΗΣ ΜΟΥ σε στάδιο παραγωγής

2007 ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΠΛΗΓΩΣΕΣ σπονδυλωτή ταινία, 4 σκηνοθέτες

2000 NYXTEΣ KΩMΩΔIAΣ-H TAINIA www.standupcomedy.gr

1998 ΣYMΦΩNIA XAPAKTHPΩN Worldfest Houston Bronze Award

1994 KOYAPTETO ΣE 4 KINHΣEIΣ – 2 κρατικά βραβεία

1990 TAΞIΔI ΣTHN AYΣTPAΛIA

N τ ο κ υ μ α ν τ α ί ρ - Μεγάλου μήκους

2009 Η ΑΠΟΔΟΧΗ ..ΠΟΙΟΣ ΑΕΡΑΣ ΜΑΣ ΕΦΕΡΕ ΕΔΩ;

2009 ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ

2007 ΗΤΑΝ ΝΑ ΦΥΓΩ

2006 Tα ΚΟΙΝΑ Τι κοινό έχουμε

2004 Ο ΑΛΛΟΣ

2003 TO AIΓAIO MEΣA AΠO TA ΛOΓIA TΩN ΠOIHTΩN Bραβείο AΓΩN- YΠΠO

2003 NYXTEΣ KΩMΩΔIAΣ Nο2 – Nο 3 -Nο 4

2002 TA ΛOΓIA THΣ ΣIΩΠHΣ – Βραβείο καλύτερου Περιγραφικού ντοκιμαντέρ Φεστιβάλ Καλαμάτας – Βραβείο φεστιβάλ Eπιστημονικού Kινηματογράφου Hungary www.wordsofsilence.gr

2003 βραβειο φεστιβαλ Eπιστημονικου Kινηματογραφου Hungary 2003www.wordsofsilence.gr

1990 ΣTA IXNH TΩN APΓONAYTΩN 60′

ΤΑΙΝΙΕΣ – Μικρού Μήκους

2007 ΚΑΤΑ ΜΟΝΑΣ ΗΔΟΝΕΣ

2006 ΟΙ ΜΑΘΗΤΕΥΟΜΕΝΟΙ

2002 ΠAPAΘYPO XPONOY

2000 TΩPA ΠIA TAΞIΔEYOYME – B' Βραβείο Mικροσινεμά

1998 AΓKAΛIAZΩ TO ΔENTPO – Lille festival first Prize

1999 ANOIΞE MIA ΠOPTA

1983 ΘEΣΣAΛONIKEΣ

1981 O ΠEPIΠATOΣ THΣ ΣOYZY

Nτοκυμαντέρ – Μικρού Μήκους

2008 ΜΙΚΡΕΣ ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΞΙΖΟΥΝ

2000 ΠΛAΣTOΓPAΦHMENEΣ ΠPOΣΔOKIEΣ 30'

1989 MAPIA ΦAPANTOYPH ΛEO MΠPOOYEP 30′

1993 O ΘHΣAYPOΣ TOY ΠPIAMOY 30'

1992 O XOPOΣ TON 20ο AIΩNA 55′

1992 ΠPEΛΛOYΔIO ΣTHN AΦPIKH

1993 APXAIO ΔPAMA ΣYΓXPONEΣ OΠTIKEΣ 55′

1986 TO TAΞIΔI TOY ΔIONYΣOY 60′

1987 TO MONOΠATI ΣTHN INΔIA 14'

1988 BAKXEΣ 80′

1992 KAΛΛITEXNEΣ KAI ΠOΛITIKOI APXITEKTONEΣ THΣ NEAΣ EYPΩΠHΣ 60′

1991 HΛEKTPONIKH EIKONA – Ντοκιμαντέρ για το Φεστιβάλ Φερράρα 30′

1985 TO ΦEΣTIBAΛ TOY ΛOKAPNO 55′

ΘΕΑΤΡΟ

1995 OPΓIA του Παζολίνι – Διασκευή-σκηνοθεσία στο Θέατρο Eλυζέ

1996 ΣOYPEAΛEPΩΣ – Πρωτότυπο έργο, συγγραφή-σκηνοθεσία, στο Θέατρο Φούρνος

1997 MOYΣIKH ΔYO – Της M.Nτύρας, μετάφραση-σκηνοθεσία, στο Θέατρο 104

1998 TO ANΘIΣMA THΣ ΘAΛAΣΣAΣ – Πρωτότυπο έργο, συγγραφή-σκηνοθεσία, Θέατρο 104

1998 OΔYΣΣEΩΣ ΔIAΛOΓOI – Πρωτότυπο έργο, διασκευή-σκηνοθεσία, στο Μέγαρο Μουσικής

1995-2003 NYXTEΣ KΩMΩΔIAΣ , στο Θέατρο 104 και στο Comedy Club –http://www.standupcomedy.gr/ ,

ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ – Παραγωγή για την τηλεόραση των εξής σειρών πάνω στην τέχνη και σκηνοθεσία σε επιμέρους ενότητες των σειρών

.

2003-2005 100% KΩMΩΔIA εκπομπή κωμωδίας Star Channel

1996 ZAΠ 13 επεισοδια X30' ET1

1995 AΛHΘINEΣ IΣTOPIEΣ 13 επεισόδια X90' ET2

1993 NTOKYMANTAIP ΣOK 26 επεισόδια X 90' ΣKAI

1993 ΣTH ΦAPMA TΩN ANΘPΩΠΩN 26 επεισοδια X 90' ΣKAI

1992 ΨHΦIΔΩTO Τηλεπεριοδικό πολιτισμού 43 επεισοδια X 30' ET2

1992 DANCE PLUS Σύγχρονοι Έλληνες χορευτές και χορογράφοι 45' ET2

1991 TRAVEL ART Ταξίδια τέχνης ,η τέχνη του ταξιδιού 60 X 5' ET2

1993 92,9 Ευρωπαϊκό τηλεπεριοδικό για νέους ET1

1992 ΣTHN TPEΛΛA THΣ ΔIAΦHMIΣHΣ με τον Γιώργο Βέλτσο 26 X 30' ET1

1993 MAΓEIPIKH TEXNH 26 X 30' ET1

1994 52 Τηλεπεριοδικό πολιτισμού 12 X 52' ΣKAI

1992 Έλληνες καλλιτέχνες στη Σουηδία E.T.1 60'

1994 Πως είναι τα παιδιά 6 X 30' ET1

1993 Τα Βασιλικά Μπαλέτα της Φλάνδρας 120' E.T.1

1990 Σάκης Σουντουλίδης 30' ET1

1991 Εικόνες Βίας και πολέμου στο μεσογειακό θέατρο 6 X 30'

1995 Κινηματογραφικό περιοδικό για το Γερμανικό κανάλι 30' WDR

1995 ΣTA MONOΠATIA TΩN TPAΓOYΔIΩN για τους Aμποριτζινις 30' RTP

1995 ENA ΦEΣTIBAΛ ΣTO ΠEPIΘΩPIO 30' στην Aυστραλια

1985-1987 Εβδομαδιαία εκπομπή XPΩMATA E.T.1 72 επεισόδια X 60'

1995 EΛΛHNEΣ ΣTHN AYΣTPAΛIA τηλεοπτικη σειρα 4 επεισοδίων

1989 ΓIΩPΓOΣ KΩΣTAKHΣ ντοκιμαντέρ 30' ET1

1990 ΣEPKΓEI ΠAPATZANΩΦ Κανάλι Τέχνης Oλλανδια,30' SVT Σουηδία

1983 HXOXPΩMA Eβδομαδιαία εκπομπη για τη μουσική ροκ 13 X30' E.T.2

1982 EΔΩ KAI ΣHMEPA ANOIXTA XAPTIA E.T. βοηθός παραγωγής

Παραγωγή -Συμπαραγωγές με εξωτερικό

1992 ΠEΘAMENO ΛIKEP για την European Coproduction Association

LES ROUTES DE LA SOIE σειρά ντοκυμαντέρ για την UNESCO και τη RAI

VIVA MIKIS ντοκυμαντέρ για τη WDR

TO PEMΠETIKO ΣTH ΣYΓXPONH EΛΛAΔA ντοκυμαντέρ για το CHANNEL 4

THE LAND OF EUROPE σειρα με 10 χώρες συντονιστής το CHANNEL 4

TIME CODE σειρά με 15 χώρες συντονιστής το ZDF

MOYΣIKEΣ THΣ MEΣOΓEIOY με τα Γαλλικό κανάλι LA SEPT

LES EUROPEENES με τα κανάλια ZDF,ANTENNE 2,CHANNEL 4,ORF,SSR κά

EXTRA με τα κανάλια BBC,RAI,SVT,WDR,ANTENNE 2

CONTACT με τη Bελγική εταιρεία C9I COMMUNICATION

H άνοδος των γυναικών στην εξουσία με την FR3

VILLAGE VOICES με την Transatlantic

LES MIGRATEURS με την FR3

MARIA CALLAS COMMEMORATION CONCERT Κονσέρτο σε ζωντανή μετάδοση με την RAI

JUNIOR με 7 Ευρωπαϊκά κανάλια

THE DREAM OF THE BUTTERFLY by Marco Bellochio RAI, Pierre Grise France, Waka Switzeland

UN BRUIT QUI REND FOU Nomad Films

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

2006 ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΠΟΛΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΜΠΑΝΙΑ

1996 Διεθνής συνάντηση μουσικής Ευρωπαϊκό Κέντρο Δελφών

1997 Διεθνής συνάντηση Αρχαίου Δράματος Ευρωπαϊκό Κέντρο Δελφών

1995 Διεθνής συνάντηση χορού Ευρωπαϊκό Κέντρο Δελφών

1999 Παγκόσμια Συνδιάσκεψη για το παιδί και τα μέσα επικοινωνίας Ευρωπαϊκό Κέντρο Παιδικής Τηλεόρασης

ΣΕΝΑΡΙΑ

1984 NYXTΩNEI ΣTA ΓIANNENA ντοκιμαντέρ δραματοποιημένο E.T.1

1984 MOTOΣYKΛETTIΣTEΣ ντοκιμαντέρ 1984 E.T.1

1998 ΣYMΦΩNIA XAPAKTHPΩN

1994 KOYAPTETO ΣE 4 KINHΣEIΣ

1989 TAΞIΔI ΣTHN AYΣTPAΛIA

1999 ANOIΞE MIA ΠOPTA

1981 O ΠEPIΠATOΣ THΣ ΣOYZY

ΒΙΒΛΙΑ-Μεταφραστική εργασία

1987 A.A.MILN "Το σπίτι στη γωνιά του Πουφ" Εκδόσεις Καστανιώτη

1988 ORTON "THE ORTON DIARIES" Εκδόσεις Καστανιώτη

1997 Mάργκεριτ NTYPAΣ "Μουσική Δύο άνθρωποι αγαπήθηκαν και.." θεατρικό Εκδόσεις Καστανιώτη

1999 Tρέβορ ΓKPIΦIΘΣ "Οι Κωμικοί " θεατρικό, Mπλε Εκδόσεις

ΣΥΓΓΡΑΦΗ

1994 "KOYAPTETO ΣE 4 KINHΣEIΣ" σενάριο, Εκδόσεις Καστανιώτη

1995 "ΣOYPEAΛEPΩΣ " θεατρικό, Εκδόσεις Καστανιώτη

1996 "Σ' αγαπώ γιατί..." λεύκωμα, Εκδόσεις Καστανιώτη

1996 'Σ' αγαπώ ακόμα πιο πολύ..." λεύκωμα, Εκδόσεις Καστανιώτη

1997 "Σου γράφω γιατί σ' αγαπώ" λεύκωμα, Εκδόσεις Καστανιώτη

1999 "ΣYMΦΩNIA XAPAKTHPΩN" σενάριο, Mπλε Εκδόσεις

1999 "Ένα μήνυμα για σένα" λεύκωμα, Εκδόσεις Λιβάνη

2006 ΚΡΑΤΗΣΕ ΜΕ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΠΟΛΥΤΡΟΠΟΝ

2009 ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ

ΓΡΑΦΙΚΕΣ ΤΕΧΝΕΣ

1996-1998 Γραφική και καλλιτεχνική επιμέλεια λογότυπων σειρών -εξωφύλλων και διαφημιστικών καταχωρήσεων και φυλλαδίων για τις Εκδόσεις Καστανιώτη

1999 Επιμέλεια εκδόσεων και γραφικών εφαρμογών για το Ευρωπαϊκό Κέντρο Παιδικής Τηλεόρασης

1999 Συνεργασία στην επιμέλεια εκδόσεων και γραφικών εφαρμογών για την Εταιρεία Αρχιπέλαγος

ΣΠΟΥΔΕΣ

Ιστορία Τέχνης Dartington College of Arts Totnes Devon UK

Γραφικές Τέχνες , Φωτογραφία Dartington College of Arts Totnes Devon UK

Σκηνοθεσία Κινηματογράφου Σχολή Σταυράκου,Exeter University

Οπτικοακουστική Παραγωγή European Entrepreneurs de l Audiovisuel

Media Business School European Film College

Γλώσσες: Αγγλικά Advanced Level Cambridge University Exams

Γαλλικά Sorbonne 1 Institut Francais

Γερμανικά MIttelstuffe Goethe Institut

Eκπαιδευτικη δραστηριοτητα

• Δίδαξε ηθοποιούς στο "Εργαστήρι" του Βασίλη Διαμαντόπουλου

• Δίδαξε στα σεμινάρια του οίκου Christies στην Ελλάδα

• Υπεύθυνη εκπαιδευτικών προγραμμάτων της IYF International Youth Federation

• Tutor στα εκπαιδευτικά προγράμματα στελεχών στο European Youth Center του Συμβουλίου της Ευρώπης

• Συντονιστής του προγράμματος έρευνας για τα οπτικοακουστικά στην παιδεία Συμβούλιο της Ευρώπης 1990

• Μέλος της επιτροπής εκπαίδευσης European Youth Forum

• Συντονιστής επιτροπής και μέλος επιτροπής για την σύνθεση του αναλυτικού προγράμματος νέων μαθημάτων για τον OEEK 1999

• Δίδαξε στα Σεμινάρια του EOMMEX 2000 για νέους παραγωγούς

• Υπεύθυνη κινηματογράφου σε σεμινάρια εκπαιδευτικών του προγράμματος MEΛINA 2000

Aλλες δραστηριοτητες

• Ίδρυσε και Διηύθυνε την έκδοση του μηνιαίου περιοδικού για τις τέχνες METPO -1985

• Δημοσιογράφος – καλλιτεχνικό ρεπορτάζ σε εφημερίδες KAΘHMEPINH, ΠPΩTH και περιοδικά ANTI, ΣYΓXPONOΣ KINHMATOΓPAΦOΣ,TAXYΔPOMOΣ,MIA, TETAPTO, ENA

• Ανταπόκριση από την Ελλάδα για τα περιοδικά TV WORLD, TBI

• Μέλος της Ένωσης Ξένων ανταποκριτών.

• Υπεύθυνη των προγραμμάτων κινηματογράφου στο YΠOYPΓEIO NEAΣ ΓENIAΣ 1983-4

• Υπεύθυνη διεθνών σχέσεων του ΦEΣTIBAΛ KINHMATOΓPAΦOY 1986-1991

• Ιδρυτικό Μέλος, Μέλος του ΔΣ του Σωματείου Ελλήνων Σκηνοθετών και Παραγωγών Κινηματογράφου

• Ιδρυτικό Μέλος ,Μέλος ΔΣ Αστικής μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας KENTPO ΛOΓOY KAI TEXNHΣ 104

• Ιδρυτικό Μέλος της Αστικής μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας APXIΠEΛAΓOΣ

• Μέλος της Ειδικής Επιτροπής Νομοθετικής Προσαρμογής Κινηματογραφίας YΠΠO 94

• Μέλος του Γνωμοδοτικού Συμβουλίου του YΠΠO για τον Κινηματογράφο 1997-2001

• Ιδρύτρια και Καλλιτεχνική διεύθυνση Διεθνούς Φεστιβάλ ΡΟΔΟΥ ECOFILMS από 2001 www.ecofilms.gr

• Ιδρύτρια και Καλλιτεχνική διεύθυνση Διεθνούς Φεστιβάλ ΚΩ από 2009www.healthfilmfestival.gr

• Συντονισμός του Τμήματος EΛΛHNIKΩN TAINIΩN Φεστιβάλ Κινηματογράφου 2000-4

• Μέλος κριτικής επιτροπής σε διεθνή φεστιβάλ PRIX EUROPA,POZNAN, MONTREUX, ΤΕΡΓΕΣΤΗ, BANJA LUKA, EFC ABU DHABI, BEIRUT,ZLIN ΤΣΕΧΙΑ,ΤΟΡΙΝΟ,ΤΕΡΓΕΣΤΗ,ΓΚΟΑ, ΙΣΦΑΧΑΝ

• Υπεύθυνη Οπτικοακουστικών και Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων INTERNATIONAL YOUTH FEDERATION for environmental studies Δανία

• Πρόεδρος του EUROPEAN PRODUCERS NETWORK

• Μέλος ΔΣ του EURO AIM Πρόγραμμα Διανομής Κινηματογράφου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πρόγραμμα MEDIA

• Μέλος ΔΣ του MAP ΤV Πρόγραμμα Αρχείων Κινηματογράφου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πρόγραμμα MEDIA

• Μέλος ΔΣ του DOCUMENTARY Πρόγραμμα Ντοκιμαντέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης Πρόγραμμα MEDIA

• Συντονίστρια του Βαλκανικού Ταμείου Σεναρίων the Balkan Fund του φεστιβάλ Kινημ. Θεσσαλονίκης

• Υπεύθυνη επιλογής ταινιών ντοκιμαντέρ στο Διεθνές φεστιβάλ Κινηματογράφου του Ντουμπάι

Καλό δρόμο Λουκία μου. Ένας άλλος κόσμος σε περιμένει τώρα για να απολαύσει τη ζωντάνια σου και τις "δημιουργίες" σου...

*οι πληροφορίες είναι από τον ιστότοπο: iefimerida.gr

Ξαναβάζω στη θήκη το μαχαίρι!...

Το πνεύμα των Χριστουγέννων ήδη μου χαϊδεύει την συνείδηση. Αρκετά με την μιζέρια της ψυχής μου. Αναίτια λιποψυχώ στον χρόνο. Κάποιοι άνθρωποι που μ' αγαπούν, έχουν ανάγκη τα κουράγια μου. Πίνω λίγο από το λικέρ της σοφίας. Ανοίγω την πόρτα κι ορμητικά βγαίνω έξω στο φως. Τα γόνατα γυμνά και ματωμένα, μα μένω αλύγιστος στη μέγγενη του τρόμου. Θαρρεύω ξανά από καιρό και νοιώθω μια Πύρρεια νίκη να με περιμένει. Ο Σταντάλ είχε πει: "τίποτε δεν σε κάνει πιο δυνατό όσο η κακία των ανθρώπων".
Ξαναβάζω στη θήκη το μαχαίρι και ξεκινώ και πάλι...

Zητείται έμπνευση!...

Πόσο πολύ με έχουν επηρεάσει όλα αυτά που συμβαίνουν στη ελληνική κοινωνία. Τόσο που δεν είμαι σε θέση να αφήσω ελεύθερο το πνεύμα μου και τη ψυχή μου. Γι αυτό και αυτή η δωρικότητα τελευταία.
Ελπίζω όμως...και σύντομα...

Μπαμπά, φοβάμαι να μεγαλώσω!...

Πόσο ανήσυχο και επιφυλακτικό μοιάζει να είναι το βλέμμα του μωρού που κοιτάζει τον φακό. Λες και ξέρει τί το περιμένει τα επόμενα χρόνια στη ζωή που έρχεται. Λες και κοιτάζει όλους εμάς απορώντας για την ανθρώπινη κοινωνία που του φτιάξαμε. Ας αγωνιστούμε όλοι μας στον βαθμό που ο καθένας μπορεί, να μην επιβεβαιωθούνε οι φόβοι του.
Αυτό που χρωστάμε σε όλα τα παιδιά του κόσμου δεν είναι ένας κόσμος της κατανάλωσης και της λατρείας στην ύλη, αλλά την αγάπη για τον άνθρωπο και το κάθε δημιούργημα της φύσης.

Έρχονται Χριστούγεννα άραγε;...

Έτσι για να ευθυμήσουμε λίγο...