25 Νοε 2012

Πρωινό της Κυριακής, η γιορτή της εβδομάδας...




Κυριακάτικο πρωινό με πρωταγωνιστή το ελαφρύ γεύμα που ξεκινάει την ημέρα. Γιορτινό σερβίτσιο, χρωματιστά λουλουδάτα σουπλά, μυρωδιές που ανοίγουν την όρεξη, προκλητικά μικρά πιάτα με απλά και γευστικά υλικά όπως ελαιόλαδο ελληνικό, αλάτι θαλασσινό, αυγά σπιτικά, ντομάτες από τον λαχανόκηπο και ζυμωτό ψωμί.  Αλλά και ευωδιαστός καφές, λαχταριστοί χυμοί φρούτων, χαλαρή διάθεση και πολύ πολύ χαμόγελο. Κι όλα αυτά κάτω από το μαλακό φως του χειμωνιάτικου ήλιου. Και η ατμόσφαιρα να πλημμυρίζει από τους ήχους κλασσικής μουσικής.
Ξημερώνει μέρα γιορτινή. Ξημερώνει Κυριακή. Χαρείτε τη κάνοντας για λίγο πέρα, ότι σας στενοχωρεί. Γιατί δεν στοιχίζει τίποτα να προσπαθείς να απολαμβάνεις την κάθε ημέρα της δύσκολης ζωής  σου, σαν να είναι Κυριακή. Τότε είναι που αισθάνεσαι από κάθε πλευρά πλούσιος. Είσαι πλούσιος.
Καλημέρα!...

18 Νοε 2012

Βιασμός κατ' εξακολούθηση!...



«Βία είναι να ξυπνάς από το χάραμα, να δουλεύεις 10 με 12 ώρες για 700 ευρώ και να μην τολμάς να πεις κουβέντα γιατί ξέρεις ότι 100 βιογραφικά περιμένουν στο γραφείο του αφεντικού σου»

«Βία είναι να είσαι άνεργος, να ψάχνεις ένα χρόνο για δουλειά και να μην σε προσλαμβάνει κανείς γιατί είσαι πάνω από τα σαράντα»

«Βία είναι να λες στα παιδιά σου ότι δεν τα πας στην θάλασσα γιατί η βενζίνη άγγιξε το 1.75 και πρέπει να κάνεις περικοπές»

«Βία είναι κλείνεις ραντεβού στο ΙΚΑ για μετά από δύο μήνες και όταν πηγαίνεις ο γιατρός να είναι απών»


«Βία είναι να μην τολμάς να γυρίσεις μόνος στο σπίτι μετά τις 9»


«Βία είναι να είσαι 18 χρονών, να έχεις υποστεί του κόσμου τις μεταρρυθμίσεις, να έχεις φτύσει αίμα για να μπεις σε μια σχολή και να βγαίνεις και άνεργος και αμόρφωτος»

«Βία είναι να στέκεσαι 5 ώρες στην ουρά στην εφορία για να πληρώσεις, να έχεις ανεβοκατέβει σε 3 ορόφους και στο τέλος ο υπάλληλος να δηλώνει αναρμόδιος»

«Βία είναι να παρακολουθείς τα σκάνδαλα να περνούν από μπροστά σου σαν παραμύθι, να κουκουλώνονται από όλους, να μην μπαίνει κανείς φυλακή και να τελειώνουν με ένα "ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα"»

«Βία είναι να πληρώνεις 1.40 ενώ περιμένεις μια ώρα ένα λεωφορείο που όταν φτάνει χωράς μόνο στα πόδια του οδηγού»

«Βία είναι να σε παίρνουν 20 τηλέφωνα την μέρα από εισπρακτικές εταιρίες επειδή καθυστέρησες την δόση του στεγαστικού»

«Βία είναι να κόβεις τα παιδιά από το φροντιστήριο γιατί δεν φτάνουν τα λεφτά, ενώ έχεις ήδη πληρώσει για δωρεάν παιδεία»

«Βία είναι να βλέπεις τους πολιτικούς σου να τσακώνονται με μόνο γνώμονα τα ποσοστά του κόμματος τους , ενώ εσύ αγωνιάς για το μέλλον των παιδιών σου»

«Βία είναι ενώ σου ζητούν να πληρώσεις επίδομα αλληλεγγύης, να διαβάζεις ότι οι εφορίες έχουν να κάνουν ελέγχους και να εισπράξουν από το 1995»

«Βία είναι να είσαι 45 χρονών, να δουλεύεις, να πληρώνεις μια ζωή και να καταντήσεις να ζεις από την σύνταξη των γονιών σου»

«Βία είναι το παραμύθιασμα από τα μέσα ενημέρωσης που συγκαλύπτουν ή αποκαλύπτουν ανάλογα με τα deal που γίνονται κάτω από το τραπέζι και τις επιχορηγήσεις»

«Βία είναι να σε ληστεύουν για τρίτη φορά και το όργανο της τάξεως να σου λέει : "Μην ελπίζετε πολλά, αφού δεν ήσασταν μέσα, πάλι καλά να λέτε ...."»

«Βία είναι να σου στερούν το δικαίωμα της διαμαρτυρίας, να τρως τόνους τα χημικά και να σε αναγκάζουν σε σιωπή παρακρατικοί, αντιεξουσιαστές, χρυσαυγίτες , πληρωμένοι ή προστατευόμενοι από όπου και αν προέρχονται»

«Βία είναι να πληρώνεις 3 ευρώ διόδια για να διανύσεις μια απόσταση 100 km και ταυτοχρόνως, να κάνεις τάμα στον Άγιο Χριστόφορο να φθάσεις ζωντανός»

«Βία είναι να βλέπεις όσους εμπλέκονται σε σκάνδαλα πάσης φύσεως να κυκλοφορούν ελεύθεροι, να παρουσιάζονται στην δικαιοσύνη όποτε θέλουν και αν τελικά παραπεμφθούν να συνεχίζουν το έργο τους μέσα από την φυλακή»

«Βία είναι να ακούς τον Πρωθυπουργό και τους βουλευτές να ανησυχούν για την βία, μόνο όταν αγγίζει το δικό τους σπίτι και να ανακοινώνουν επιτροπές στις οποίες ο κάθε βουλευτής θα πληρώνεται με 245 ευρώ για να παραβρεθεί στην συζήτηση» 

4 Νοε 2012

Καραβάτζιο, η διαστροφή που γέννησε έναν λαϊκό επαναστάτη της ζωγραφικής!...


Στην ιστορία της παγκόσμιας ζωγραφικής, δεν υπάρχει μεγαλύτερο παράδειγμα για το τί μπορεί να προκαλέσει ένας διαστροφικός χαρακτήρας απλώνοντας  το τεράστιο πηγαίο ταλέντο του πάνω στον καμβά. Το φως που εκπέμπει το χέρι του Καραβάτζιο είναι διάχυτο από μέσα προς τα έξω. Η έκλυτη ζωή του καλλιτέχνη που αργότερα αποτέλεσε σχολή για πλείστους ζωγράφους, εκφράστηκε απόλυτα στο έργο του. Κυνηγημένος πολλές φορές από τους εχθρούς που έκανε στο θυελλώδη βίο του, πρόλαβε να δημιουργήσει αληθινά αριστουργήματα.
Η Βρετανή ιστορικός Έλεν Λάνγκτον έγραψε γι αυτόν : "Ο πλέον διάσημος ζωγράφος στην Ιταλία και ονομαστός σε όλη την Ευρώπη, ενέπνεε επίσης φόβο λόγω της δύστροπης και ιδιόρρυθμης προσωπικότητάς του. Καυχιόταν για την πρωτοτυπία του και χλεύαζε την εξουσία· ήταν ατρόμητος και εριστικός, και το 1606 σκότωσε έναν άντρα, περνώντας έτσι τα τελευταία χρόνια της ζωής του στην εξορία.
Το μεγαλύτερο χάρισμά του ήταν η ενσυναίσθηση, το γεγονός ότι έδωσε στη θρησκευτική αφήγηση νιότη και σφρίγος και μέσω αυτών, όπως και μέσω της ακαταμάχητης προσωπικότητάς του, είναι που το έργο του βρίσκει τόσο άμεση ανταπόκριση στη σύγχρονη εποχή. Oμως, παρ' ότι υπήρχαν φορές που η θρησκευτική τέχνη του Καραβάτζιο σόκαρε τους συγχρόνους του, σε ένα βαθύτερο επίπεδο βρίσκεται σε αρμονία με την πνευματικότητα του 16ου αιώνα. Αντανακλά το πάθος του αναζωογονημένου καθολικισμού, η μελαγχολική της σκοτεινιά εν τούτοις υποδηλώνει τόσο τον τρόμο του ατόμου και τις ανησυχίες μιας εποχής πνευματικής κρίσης όσο και την κατάρρευση της οικουμενικής πίστης." 
Το έντονα νατουραλιστικό του ύφος προσέδιδε στους συγχρόνους του θαυμασμό αλλά και φόβο για την "αναρχία" που εξέπεμπε. Γεννήθηκε το 1573 με το όνομα Μερίζι Μικελάντζελο. Στη γενέτειρα του Καραβάτζιο οφείλει το όνομα που τον έκανε διάσημο. Πέθανε το 1610 από ελονοσία. Ήταν μόλις 38 ετών.
Προσωπικά είμαι εντυπωσιασμένος από την "φωτογραφική" δύναμη των έργων του στα οποία, οι ανθρώπινες μορφές που αποτυπώνονται, νομίζεις πως θα σου μιλήσουν! Τα αντικείμενα ολοζώντανα, νομίζεις πως μπορείς να τα αγγίξεις! Απολαύστε μερικά:








28 Οκτ 2012

Το βλέμμα μέσα μου!...




Πόσον καιρό ακόμα θα παλεύω με το είναι μου;
Πόσος χρόνος θα χρειαστεί για να ξεπεράσω την ενδοτικότητα μου;
Πόσο θα περιμένω για να ηρεμήσει η συνείδηση μου;
Πόση προσπάθεια ακόμα μου πρέπει για να μπουν σε τάξη οι λέξεις του μυαλού μου και να μιλήσω;
Πόση δύναμη πια θα με καταβάλλει για να ακουμπήσω τη ψυχή μου;
Πόση  ενέργεια θα δώσω ακόμα για να γυρίσω το βλέμμα έξω...

30 Σεπ 2012

Ζητείται ελπίδα!...


Νέο ξεκίνημα...νέο φθινόπωρο...νέος χειμώνας...νέα όνειρα...νέες ελπίδες...
Υπάρχει ελπίδα;...

22 Αυγ 2012

Περί "επιστροφής"...


Επιστροφή: Μια λέξη που θα ήθελα να έχω διαγράψει από το λεξιλόγιο της  γλώσσας των καλοκαιρινών μου διακοπών. Άλλωστε η χρονιά που πέρασε με αυτά που συνέβαιναν γύρω μου, με υπέβαλλε σε κατάσταση μόνιμης μελαγχολίας. Γι αυτό και τώρα φοβάμαι την επιστροφή.
Δεν θέλω να επιστρέψω στη μούχλα της καθημερινότητας. Δεν θέλω να επιστρέψω στον κόσμο των σκυθρωπών ανθρώπων. Δεν θέλω να επιστρέψω στα αναμασημένα λόγια της γκρίνιας. Δεν θέλω να επιστρέψω στην κοινωνία της τεμπελιάς και του βολέματος. Δεν θέλω να επιστρέψω σε αυτούς που τους αρέσει να ζουν με το παρελθόν κοιτάζοντας πίσω.
Όχι, δεν μου φταίει η Αθήνα. Αυτοί που την κατοικούν και την ορίζουν μου φταίνε.
Ευτυχώς δεν είναι όλοι ίδιοι. Υπάρχει και μια μειοψηφία που συνεχίζει να δουλεύει και να δημιουργεί. Σε αυτούς τους λίγους συνανθρώπους μου εύχομαι:
Καλή επιστροφή!...




29 Ιουλ 2012

Το "κρακ" του καλοκαιριού...


Εκείνη κι εσύ: Σκέψεις...συζητήσεις...διαφωνία...συμφωνία για το πότε και το πού των φετινών διακοπών...έρευνα και κλείσιμο ξενοδοχείου...ετοιμασίες...ψώνια...ευτυχία...

Εκείνη: Σχόλασμα από την δουλειά της εβδομάδας. Πορεία προς την έξοδο.Απρόσεκτο το τελευταίο βήμα. Ακούγεται ένα κρακ. Μοιραίο ατύχημα. Τέλος στο φετινό καλοκαιρινό όνειρο.

Εκείνη κι εσύ: Νοσοκομείο. Συνωστισμός στα επείγοντα. Οδυνηρή διάγνωση. Εισαγωγή. Το κλάμα στο δωμάτιο. Αναπάντητα γιατί;

Εσύ: Ξενύχτι σε μια καρέκλα. παρέα με θλιμμένες σκέψεις. Αγωνία για το χειρουργείο. Το χέρι που δίνει κουράγιο.Δεν πειράζει. Σ' αγαπώ. Όλα θα πάνε καλύτερα. Τα όνειρα μπορούν να περιμένουν...


21 Ιουν 2012

Το δύσκολο φετινό καλοκαίρι...


Το καλοκαίρι είναι πλέον για τα καλά εδώ. Απλωμένο στην καθημερινότητα μας, στα σεντόνια μας το βράδυ, στη ρουτίνα μας την ημέρα. Μετά από έναν βαρύ χειμώνα η ανυπομονησία έδωσε τη θέση της στην ανακούφιση. Κάθε χρόνο, με τα πρώτα χάδια του θερινού ηλιοστασίου, το μυαλό και το σώμα μου ετοιμάζονται να πετάξουν. Αλλά εφέτος, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Τα φτερά είναι πληγωμένα. Η σκέψη με κόπο σπρώχνει το κορμί, κι αυτό δεν την ακούει. Θολό το τοπίο φαίνεται γύρω μου με τους ανθρώπους να στέκουν βουβοί. 
Όμως ταυτόχρονα νοιώθω και την ενέργεια που σου δίνει αυτή η εποχή με τον υπέροχο καιρό που με κάνει να σπάω ένα χαμόγελο και να υπομένω τα πάντα ελπίζοντας.
Είθε λοιπόν, ο ζωοδότης ήλιος, η πλανεύτρα θάλασσα και η θερινή ραστώνη να μας κάνουν όλους, να αναλογιστούμε τρόπους  για καλύτερα καλοκαίρια αλλά και χειμώνες.
Οι εποχές είναι δύσκολες αλλά και οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι για να αντέχουν!...



υ.σ. Το Σαββατοκύριακο αρχίζω για φέτος τα μπάνια στη θάλασσα.

19 Μαΐ 2012

Νύχτα!...


Νύχτα,
αφροδισιακό της φαντασίας του μυαλού
Νύχτα,
σκοτεινός θάλαμος της σκέψης όπου όλα επιτρέπονται
Νύχτα,
καταφύγιο του μυστηρίου της ζωής και του θανάτου μαζί
Νύχτα,
κόρη του σκοταδιού που ζεις πριν βγεις στο φως της ζωής
Νύχτα,
χέρι ζεστό στη σύντομη γήινη διαδρομή σου
Νύχτα,
αγέρι κρύο στο σκοτεινό πισωγύρισμα σου
Νύχτα,
απόδειξη γενναία πως γεννιέσαι για να πεθάνεις...