"Αισθάνομαι ότι υπάρχει μέσα μου κάτι που θέλει να ανατείλει"...

Τι κι αν περνούν τα χρόνια, τι κι αν οι χαρές της καθημερινότητας υπολείπονται κατά πολύ της λύπης, τι κι αν η εσωστρέφεια νικάει συνήθως την εξωστρέφεια. Είναι στιγμές που η ανάταση των αισθήσεων γίνεται ανάσταση της ψυχής. Γιατί εκεί που οι ανθρώπινες αδυναμίες μου με οδηγούν πολλές φορές στο μαυρισμένο τοπίο της ερημίας μου, ένα αόρατο χέρι με βοηθάει να συναρμολογήσω τα θραύσματα των συναισθημάτων μου και να  οδηγηθώ στη λύτρωση. Μια λύτρωση που είναι η αιτία να ανθίσει ότι πιο όμορφο υπάρχει μέσα μου.
Τότε είναι που θέλω να βγω έξω στο κενό και να φωνάξω: "Δεν είμαι εγώ. Είμαι ένας άλλος"!

Ο τίτλος του ποστ είναι από ένα ποίημα του Αρθούρου Ρεμπώ.

Τα καλύτερα ιστολόγια βραβεύονται!...

Έχει αναπτυχθεί στο διαδίκτυο μια προσπάθεια να έρθουν πιο κοντά μεταξύ τους οι μπλόγκερς μέσω μιας διελκυνστίδας δώρων. Έτσι δεχόμενος και προσωπικά ένα τέτοιο δώρο από τον διαδικτυακό φίλο nico mous, αποφάσισα να συμμετάσχω μέσα από τον δικό μου ιστότοπο.

Υπάρχουν λοιπόν οι εξής ερωτήσεις:

1.- Τι σε ενέπνευσε και τι σημαίνουν για σένα το όνομα του blog σου και το όνομα με το οποίο υπογράφεις τα κείμενά σου;

Τα όνειρα και το πάθος που είχα και έχω από πάντα για τη ζωή. Καθώς και η επιθυμία να ρουφάω τις παντός είδους ηδονές (όχι πρωτίστως σαρκικές) που μου χαρίζει. Το όνομα δε με το οποίο  υπογράφω τα κείμενα μου (greendim), κρύβει μια τρυφερή ελπίδα για το μέλλον.

2.- Αν δεν ήσουν άνθρωπος, τι θα ήθελες να είσαι και γιατί;

Θα ήθελα να είχα ή την ελευθερία και την υπεροχή του αετού ή την αξιοπρέπεια και την υπερηφάνια του αλόγου.

3.- Αν σε σταματούσαν στον δρόμο απ' το Blog TV και σε ρωτούσαν "Ποιο είναι το χαρακτηριστικό σου γνώρισμα, σύμφωνα με τα λεγόμενα των άλλων;", τι θα απαντούσες; Ποιο είναι;

Η ειλικρίνεια.

4.- Ποιο στοιχείο βρίσκεις γοητευτικό και σε κάνει να συνεχίζεις να γράφεις;

Η τρυφερότητα στις σχέσεις των ανθρώπων.

5.- Ποια φωτογραφία θα βάζατε για την "ζωή";

Ένα παιδί που σε κοιτάζει κατάματα κι αθώα:

6.-  Αγαπημένη λέξη;

Έρωτας.

Τα βραβεία που απονέμω σε επτά ιστολόγια είναι τα εξής:

http://vam33.blogspot.gr/
http://pliktro.blogspot.gr/
http://hamomilaki.blogspot.gr/
http://niemandsrose-niemandsrose.blogspot.gr/
http://roadartist.blogspot.gr/
http://poeticavuelo.blogspot.gr/
http://athinakisdimitris.wordpress.com/

Αυτά τα μπλογκς (με τυχαία σειρά), είναι αυτά που ξεχώρισα ανάμεσα σε όσα με άγγιξαν με την ευαισθησία τους, την πρωτοτυπία τους, και τον ωραίο τρόπο γραφής.

KAMA SUTRA για όλους!...

Οι μαχαραγιάδες πάντα είχαν λόγω αξιώματος, "πλούσιες "εμπειρίες". Οπότε κάτι παραπάνω θα ξέρουν...

Ο μικρός θεός του Πηλίου...

Αύγουστος στο βουνό των Κενταύρων.

Θαυμάσιο το συναίσθημα να ξυπνάς και να παίρνεις το πρωινό σου μέσα στη δροσιά του απέραντου πράσινου που σε αγκαλιάζει. Έκπληξη για το σώμα σου να το βουτάς σε μια σειρά από υπέροχες παραλίες, κατεβαίνοντας κάποιες εκατοντάδες μέτρα υψόμετρο σε χρόνο δεκαπέντε λεπτών! Συναρπαστικές εμπειρίες να περπατάς τα απογεύματα, μέσα από μονοπάτια στα ατελείωτα δάση από δέντρα καρποφόρα και μη. Ερωτικές ατμόσφαιρες με βραδινό φαγητό στις λιλιπούτειες πηλιορείτικες πλατείες και εσύ να νιώθεις πρωταγωνιστής σε σκηνικό θεάτρου.

Ένας μικρός θεός σε ευλογημένο τόπο...

Πάρε τηλέφωνο τη μοναξιά σου!...

Εξαιρετικά τα συνθήματα που χαράσσονται στους τοίχους της Αθήνας. Τα βήματα μου με οδηγούν σε μικρούς "σοφούς" των δρόμων. Η φαντασία υπάρχει εδώ, πάνω από βρώμικα πεζοδρόμια, μέσα σε σκοτεινά σοκάκια, στο παρελθόν αυτής της πόλης. Συμφωνώ ή όχι με τα μηνύματα τους, χαζεύοντας τα, ένα χαμόγελο ζωγραφίζεται στα χείλη μου. Έχω ασχοληθεί κι άλλες φορές με το θέμα. Εδώ, κάποια από τα τελευταία "φρέσκα" που μου χτύπησαν φλέβα:

Καλοί τοίχοι

Λευκοί τοίχοι, μουγκοί άνθρωποι

Είμαι προλετάρισσα και σας γαμώ τα φράγκα

Η δράση αντικαθιστά τα δάκρυα

Όσο σηκώνεις τους ώμους, δεν θα βρεθούν ώμοι να σε σηκώσουν

Το σεξ και η απεργία θέλουν διάρκεια

Μην αφήσεις αυτό που σε τρώει να σε χορτάσει

Ο λείος πάγος είναι παράδεισος για όσους ξέρουν να χορεύουν

Μη ζεις την ίδια μέρα 365 φορές τον χρόνο

Ο χρόνος πέθανε κι ας ήτανε γιατρός

Αγόρια ρομπότ, κορίτσια φερυμπότ

Μόνη πατρίδα, τα παιδικά μας όνειρα

Πάρε τηλέφωνο τη μοναξιά σου

Καλό Φθινοπωροκαλόκαιρο!...

Άλλο ένα καλοκαίρι ξεψυχά χαμογελαστά. Άλλο ένα κλαράκι της νιότης μου έσπασε. Νοιώθω να μην μένουν πολλά κλαριά πάνω στο δέντρο της ζωής μου. Οι φετινές διακοπές μου άφησαν μια γλυκιά γεύση στα χείλη...

Έκανα πολλά, κινήθηκα, γνώρισα καινούρια πρόσωπα και μέρη, ξεκουράστηκα πολύ, κοιμήθηκα πολύ, γέλασα πολύ, ονειρεύτηκα...

Κάπου στο τέλος επιθύμησα την καθημερινότητα της Αθήνας, τις δουλειές μου, τους γρήγορους ρυθμούς...

Εγώ επέστρεψα αλλά το καλοκαίρι συνεχίζεται...

Καλό Φθινοπωροκαλόκαιρο σε όλους!...

Με ένα εισιτήριο στη τσέπη ονειρεύομαι το ταξίδι στην ελευθερία!...

Εισιτήριο φυγής από μια ζωή που πήραμε λάθος.
Εισιτήριο απόλαυσης μιας στενόχωρης ελευθερίας.
Εισιτήριο ελπίδας για τα καλύτερα που έρχονται.
Εισιτήριο έρωτα στη τσέπη σου...

Περιμένοντας τον καυτό ερωτικό Αύγουστο!...

Ερωτιάρικα παιχνίδια
φιλιά και φιλιά
στήθια κοριτσιών γυναικών
κρίνα και ρόδα

η μνήμη μου νοιώθει ένα χάδι
λούζω τα μάτια
αφήνω τα χέρια
στο πιο καθαρό νερό

ανεβαίνω σ' ενα γαλάζιο βουνό
(μια θάλασσα κοιτάζω
που με προσέχει)
φτάνω στην κορυφή
ανέλπιστο ουρανό
και αντικρίζω τα σύννεφα

κι ανάμεσα στα σύννεφα
τα χρόνια μου ακέραια

Γιώργος Σαραντάρης: περίπατος στο παρόν (1934). Από την ποιητική συλλογή: Ουράνια.

Ψεύτρα κοινωνία, πέτα τη μάσκα!...

Η κοινωνία είναι κάπως έτσι:

Ο φτωχός δουλεύει.

Ο πλούσιος τον εκμεταλεύεται.

Ο στρατιωτικός φυλάει και τους δυο.

Ο φορολογούμενος πληρώνει και για τους τρεις.

Ο μπαγαμπόντης ξεκουράζεται και για τους τέσσερις.

Ο μπεκρούλιακας πίνει και για τους πέντε.

Ο τραπεζίτης καταχράζεται και τους έξι!.

Ο δικηγόρος κοροιδεύει και τους επτά.

Ο γιατρός σκοτώνει και τους οκτώ.

Ο νεκροθάφτης θάβει και τους εννέα.

Ο πολιτικός ζει στις πλάτες και των δέκα...

Από πινακίδα στην Σεβίλλη της Ισπανίας.


Στο μεταξύ αύριο Τρίτη, αφηνόμαστε σε ρυθμούς Pet shop boys.
Κι όσοι δεν μπορέσετε να πάτε στην συναυλία της Αθήνας, δείτε την καταπληκτική παρουσία του συγκροτήματος το 2009 στο Λονδίνο:

Η Ελληνική καλοκαιρινή αυτοκρατορία των αισθήσεων!...

Καλοκαίρι ελληνικό θα πει...
η όμορφη πλευρά της ζωής,
λευκό καθάριο φως,
ουρανός σαν παιδική ζωγραφιά,
αγέρας που τα πάντα παρασέρνει,
θαλασσινό νερό στις χούφτες,
δροσοσταγόνες στο μέτωπο,
ύπνος πάνω στο χώμα
θυμάρι, μέλι και καρπούζι,
τραγούδι από τζιτζίκια
χορός στην πλατεία του χωριού
μεθύσι από κρασί και έρωτα,
ξεγνοιασιά της ψυχής,
ακρογιαλιές δειλινά....